Hacı dayının bir xoruzu vardı. Hər axşam camaat əkin-bikinnən evə dönəndə kişi bu xoruzu tutub var səsiylə qışqırırdı.
-Ay uşaq, habra bir bıçah gətir, xoruzun başını üzüm.
Sonra da xoruzu hinə buraxırdı.
Bir gün arvadı ondan soruşur ki, kişi, bu nə oyundu ç�

Bir cavan satıcı ilə xeyli danışandan sonra arvadı Hacı dayıya şikayət edir:
-A kişi, hunu görürsən? Tərbiyəsiz köpəh uşağınnan allah kəlməsi kəsirəm, elə şonquyuf üzümə baxır, ağzı da qaranquş balası kimi həmişə açıla qalıf. Arvad-zad görmüyüf-nədi?
Ha

Belə söyləyirlər ki, Hacı dayının lap cavan vaxtlarıymış. Bir dağ kəndinə qonaq gedir. Görür ki, düşdüyü evin sakinləri yasa batıblar. Həmişə onu görəndə eyinləri açılan adamların elə bil dəryada gəmiləri batmışdı.
Hacı soruşur ki, xeyir ola, hayındı dünya

Yuxusuzluqdan əziyyət çəkən boksçu həkimin yanına gəlir. Həkim məsləhət verir: «Yatmağa uzanandan sonra saymağa başlayıb».
Boksçu:
- Yox, bu, mənlik deyil. Doqquza çatan kimi ayağa qalxıram.

Bir gün Hacı dayının iti ölür. Sataşmaq meqsediyle bir neçe dostu ona başsağlığı verir: - "Hacı Saxır qemin olsun, başın sağ olsun!". Hacı dayı özünü sındırmadan:"-Sağ olun, eyaxlaroz var olsun! Ancaq heç bilmirdim ki, itimin bu qeder qohum-eqrebası, simsar

Hacı Dayı qocalıb lap elden düşmüşdü. Bir gün o Ezrayılı qapının ağzında görüb celd stolun üstündeki butulkanın ağzına bir emzik keçirib aparır öz ağzına. Ezrayıl soruşur: -A kişi nağarırsan? -Nemnem yiyirem. -Onda nemnemini yi qutar, seni oppalara aparıcam. -Axı ne

Dostu Hacı dayının yanına gəlib məsləhət istəyir:
-Ay canoo yiyim, Hacı, maa yol göstər. İdarədə bi qol saatı, bi də üç yüz manat pul verib təqaüdə göndərmək istiyillər. Habı şeyləri götürüb irazılaşım, yoxsa razılaşmayım. Bilmirəm…
Hacı dayı onu bir alt

Səriştəsi olmayan bir aşıq çayxanada sifarişlə oxuyurmuş. Sifarişçilər aşıqdan o qədər də razı qalmırdılar. Çay içən bir nəfər ona beş manat göndərir və belə sifariş edir: «Mən təziyəliyəm. Mən çayçıdan çıxana qədər oxumasın».